หะ-หนุ่ย's profile~'_'~_Thin Mint_~'_'~PhotosBlogLists Tools Help

~'_'~_Thin Mint_~'_'~

"การปฏิเสธการขอเป็นแฟน..ไม่ใช่การปฏิเสธความรัก!!!"

Tari tacky

December 23

หนาวมากเลยค่ะ

โอย..ตอนนี้ก้อหนาวซะทีนึกว่าที่ มน. จะหนาวไม่เป็นซะแล้ว...วันนี้ก้อหนาวมากตอนเย็นๆออกไปถ่ายรูปกะเพื่อนๆในมหาลัยสนุกดี...พวกเราใกล้เรียนจบกันแล้วต่อไปคงต้องนัดเจอกัน...เฮ้อหนาวมั๊กมักไม่รู้กี่องศาเนี่ย....เอารูปลงไว้แล้วนะเพื่อนๆคนไหนอยากได้รูปเชิญเลยนะเฟ่ย...ไปหนาวต่อละก๊า.....โอ โยะ โหย๋....
September 24

ห้องเด็ก..วุ่นวาย..

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา  พวกเรา elective pedo ต้องลงห้องเด็กทั้งวัน...วันนี้มันเป็นอะไรก็ไม่รู้มีแต่เด็กมีปัญหามาทำฟันทั้งนั้น (สมกับให้ elective ทำจริงๆ ) คนที่เราทำตอนเช้า 4 ขวบเอง ตัวเท่าหัวเข่า...เข้ามาก็เริ่มจะร้องไห้แล้ว (เฮ้อ..ปวดหัว) ต้องพูดหลอกล่อต่างๆนานา สุดท้ายยอมทำ...แต่ระหว่างทำก็ถามตลอดอีก..ว่า.." มะไรอะเส๊ะอ่ะ " (เด็กใส่ Rubber dam อยู่ ) ถามทุกๆครึ่งนาที (จริงๆ)...โอย..แรกๆก็ตอบว่าถ้าคนเก่งอ้ากว้างๆและไม่ร้องก็เสร็จเร็ว..(แต่สงสัยเด็กมันจะไม่ฟัง..มันก็ยังถามเหมือนเดิม) เราอุตส่าห์ทำไม่สนใจ..ก็ยังถามต่ออีก..เราก้อเลยบอกเด็กว่า..ถ้านับ 1-500 นะพี่หมอจะทำเสร็จพอดีเลย...ไอ้เด็กน้อยทำหน้างงๆ..(ก็เด็กมันนับเลขยังไม่เป็นเลย...อิอิ..สะใจแกล้งเด็ก) มุกนี้ช่วยไปได้นาทีกว่าๆ..มันก้อถามอีก...เฮ้อ..ไม่ตอบแล้ว..ไม่สนใจแล้ว..ปวดหัว..ส่วนยูนิตเพื่อนๆก็จเอเด็กร้อง เหมือนกัน...เป็นวันที่วุ่นวายมาก...จบภาคเช้า.....พวกเราก้อรีบไปกินข้าว (กล่อง) กลางวันในห้องพัก..เพิ่มพลังให้ตัวเอง..หวังว่าไอ้เด็กตอนบ่ายคงจะดีนะ..( คิดผิดไปซะละ )...ตอนบ่ายเราได้เด็กหน้าเหมือนเป็น Down's แต่น้องเค้าปกติแหละ (ก้อหน้าน้องเหมือนอ่ะ) ไอ้ตุ๊กได้น้อง jigsaw เป็นเด็ก orthistic (เขียนงี๊ป่าววะ) เล่าเรื่องจิ๊กซอว์ ก่อนดีกว่า....น้องเค้าเป็นเด็ก ออทิสติก ที่ ฉลาดมาก ตอนทำฟันนะ น้องพยายามจะท่องสูตรคูณแม่ 31 ตลอดเวลาจนไอ้ตุ๊กมันบอกว่าหยุดก่อน แล้วถ้าพี่หมอเอาเคร่องมือออกก้อท่องให้เต็มที่เลย  พอไอ้ตุ๊กเอากระจกออกจากปาก น้องก็เริ่มเลย 31*1 = 31  31*2=62  31*3=93....อ่ะหยุดพี่หมอจะทำต่อแล้ว...ไอ้ตุ๊กพูด...พออาจารย์มาตรวจงานพวกเราไอ้น้อง จิ๊กซอว์ ก็ยังท่องอิก จนอาจารย์ไม่ไหวเลยถามว่า..อ๊ะไหนลองบอกสิ..31*9 ได้เท่าไร (แกล้งถามดูว่าจะตอบได้ป่าว ) ได้ 279 น้องตอบ (เออเก่งจริงๆ)น้อง 5 ขวบเอง....จบ.....มาที่น้องก้องตัวปัญหา..น้องก้องเป็นเด็กที่ร้องตลอดเวลา..lacinating cry (มั้ง) ทำไรก้อร้องต้องพูดหลอกล่อตลอดเวลา  ยิ่งตอนเปิด OC ร้องยังกะจะ เขียว( Cyanosis)...เสียวไปหมดเลยกลัวเป็นข่าวหน้าหนึ่ง...เฮ้อร้องไปนานๆคงจะเหนื่อย..หลับไปแปปนึง ..รู้สึกดีมากสบายหู..แต่พอตื่นขึ้นมาก้อเริ่มร้องอีก..โอยอะไรกันเนี่ย...อาจารย์บอกว่าเด็กคนนี้ร้องไห้เพื่อระบายความเครียดออกมา...ระบายมาให้ชั้นน่ะสิ..เพราะชั้น...ปวดหัวมากเลย...เออลืมบอกว่ายูนิตอื่นก้อร้องแต่ไม่เท่าน้องก้อง..(ก้อง..เสียงก้องงงง)  จบวันเด็กวุ่นวาย....เฮ้อชีวิตเด็ก Pedo..
September 05

วงจรอุบาทว์

จิงๆกลับมา มอ.นานแล้วตั้งแต่วันที่ 16 สิงหา แนะ แต่เพิ่งมีอารมณ์เข้ามา  ตอนนี้ก้อกลับมาสู่ชิวิตที่คุ้นเคย  หอ คลินิก ร้านอาหารไพลิน คลินิก  กินข้าวข้างมอ และกลับหอ
ตอนนี้ก้อเริ่มเครียดอิก ต้องทำcase OrAl B!O อ่ะดิ มันสูบพลังชีวิดมั่กมัก ใครที่ทำมาแล้วจะรู้สึกโล่งมาก(มากจิงๆ..ยืนยัน)  แถมอดดู season changes อิก (เพราะใครก้อไม่รู้..ฮึ่ม!)  เพื่อนหลายคนไปดูมาบอกว่าดีมาก...ดีกว่าเพื่อนสนิทอิก..(เอ๊ะมันดียังไงวะ)ทำให้ยิ่งอยากดูไปใหญ่....เออตอนนี้มีหนังเรื่อง แชตรักหนุ่มรถไฟ ช่อง ITV ตลกมาก เพื่อนคนไหนเครียดเข้าไปดูซะ วันศุกร์และเสาร์ ห้าทุ่ม แล้วจะรู้ว่ามันตลกจิงๆนะ เค้าดูครั้งแรกยังชอบเลย (พระเอกหน้าเหมือนไอ้อ๋องน้องรหัสเค้ามาก)...เฮ้อได้เวลาอ่านหนังสือต่อและ.....
......อยากเจอ.....อยากเจอ......อยากเจอ.......(._.) c", ) (>_<)
 
June 07

ขอหนึ่งวัน..

ขอสักวันหนึ่ง ให้ฉันได้นั่งเหงา...ได้เหงาให้เต็มที่
ไม่มั่นใจหรอกว่า แล้ววันต่อมาฉันจะหายเหงา หรือจะเหงาต่อ
ฉันตอนนี้เพียงแค่เหงา เหงาจนอยากจะหยุดได้นั่งพักแล้วคุยกับความเหงา

ความเหงาที่ฉันวิ่งหนีจนเหนื่อย เพราะมันก็คอยวิ่งตามไม่ลดละ
และวิ่งเคียงข้างเชียวแหละ ให้ใจดวงนี้ต้องกลั้นใจกลั้นน้ำตา
แต่เพราะวันนี้ขอสักวัน ที่ขอนั่งร้องไห้ ตะโกนใส่ความเหงา
"ฉันเหงา..."

แม้ความเหงาจะนั่งเงียบแล้วมองดูฉัน
มันยังจู่โจมฉันให้เหงาเหลือเกิน
คงเพราะฉันนั่งอยู่ท่ามกลางคนมากมาย แต่กลับรู้สึกเดียวดาย
ตอนนี้แม้กลั้นน้ำตาเท่าไหร่ แต่กลับกำลังร้องไห้อย่างหนัก
แต่รู้สึกเหมือนความเหงาอาจเห็นใจฉัน
มันถอยออกไปห่างขึ้น
พอฉันเช็ดน้ำตา..ฉันก็พบว่า
ฉันไม่ค่อยเหงา..เพราะอะไรน่ะเหรอ
คงเพราะวันนี้ฉันพบว่าความเหงาอาจเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดแล้ว
เพราะแม้ฉันจะนั่งร้องไห้เพียงใด..ฉันก็ยังตัวคนเดียว
ฉันจึงเผลอยื่นมือไปจับความเหงา มันคงงงถึงถอยออกไป
เพียงฉันทำตัวให้ชินเท่านั้น เลยรุ้สึกเหงามากขึ้น
แต่ความเหงาก็ยังเดินเคียงคุ่ฉันเหมือนเดิม
55คงเพระตอนฉันนั่งร้องไห้มีเพียงความเหงาที่นั่งอยู่ข้างๆ
คนอื่นอาจเหงามากขึ้นเป็นอย่างงั้น
แต่บางทีฉันคิดว่าฉันเดียวดาย
ฉันยังสบายใจกว่าต้องมาเหงาเพราะ
คิดถึงคนที่ไม่ได้คิดถึงฉัน

ถ้าหนึ่งวันนั้นฉันจะนั่งทำใจให้เลิกเหงาเพราะคิดถึงใครบางคนนั้นได้
ฉันก็อยากจะขอ แต่ความจริง ฉันต้องขอสักกี่วันกัน ที่จะทำได้อย่างนั้น

May 22

ระวัง!! มีโจรใน ม. เรา

วันนี้ตอนไปหาของกินกะไอ้มดเป็นเวลาประมาณ 19:30 น. ขี่รถไปถึงหน้าหอศศิวิมล (หอไอ้ป้อม) ก้อเห็นมอไซค์ขี่คู่กันมาแล้วก้อเห็นมันเบียดคันที่เป็นเด็กผู้หญิงตกข้างทางไปเลย  (แม่งดีนะที่เทศบาลยังไม่ได้ตัดหญ้ารกๆไม่งั้นคงตกคลอง)  เค้ากะไอ้มดอึ้งๆๆๆจอดรถทำไรไม่ถูก แล้วน้องผู้หญิงก้อตะโกนว่า "ช่วยด้วยค่ะมันล้วงกระเป๋าไป" เค้ากะไอ้มดตกใจมาก พอตั้งสติได้ก้อกลับรถไปดูน้องเล่าว่า มันมีปืนด้วย ทะเบียนรถก้อไม่มีแม่งพอมันได้ของบิดรถแน่บเลย ไอ้velเอ๊ยอยากให้บิดรถไปล้อหลุดรถคว่ำตายไปเลย..ไอ้เลว......เนี่ยในมอเรามันไม่ปลอดภัยอีกแล้วเพื่อนๆก้อระวังตัวด้วยละกัน...ไอ้น้องคนนี้มันเอาเป๋าตังไว้หน้ารถ...แต่เพื่อนมีหน้าตาเป็นอาวุธมันคงไม่กล้าหรอกจิงป่ะ.....เฮ่ยแต่ก้อระวังไว้นะเว่ย...เป็นห่วง (อิอิ)
May 11

แอ่วเจียงใหม่เจ้า

        จิงๆก็ไปบ่อยอ่ะนะเลยไม่ค่อยได้ไปไหนที่ไปก้อเพราะพาน้อง(ญาติ)ไปสมัครที่มช.นึกว่าเชียงใหม่จะเย็น..แม่งโคดร้อนอ่ะ (สงสัยจะอยู่ในโซนที่โอโซนทะลุเหมือน มน.) หลังจากนั้นก้อไปไหว้ครูบาศรีวิชัยกันตรงที่ไหว้เปนหินอ่อนที่ตากแดดมาทั้งวัน..พอเหยียบลงไปสะดุ้งเลยร้อนมาก(พอๆกะยืนบนเตาไฟ) แต่ดูคนที่มาไหว้ไม่ท้อ...อือดีเหมือนกัน
        
 
 
...หลังจากนั้นก้อถึงเวลาที่รอคอย...ไปกินอาหารญี่ปุ่นอร่อยๆกันที่ Yamato กินข้าวปั้น ปลาดิบ(ไม่เหม็นคาวเลยนิ่มด้วย)เทมปุระ กิมจิ สเต็กแซลม่อน ปลาไข่ทอด ผัดเห็ดเข็มทอง+เห็ดหอม ไข่ตุ๋น (นิ่มเหมือนคัสตาร์ดเลยแก) ปลากระพงปลาอินทรีย์ย่างซิอิ๊ว เออลืมบอก..ที่กินเยอะเนี่ยไม่ใช่ไรหรอกมันเป็น บุฟเฟต์น่ะเลยต้องเอาให้คุ้มหน่อย...อิตอนกินก้อไม่ค่อยประมาณตัวเท่าไรจิ้มวาซาบิก้อนนึง...กินเข้าไปโหแม่งน้ำตาไหลจมูกโล่ง..แต่มันเปนความรู้สึกที่ดีนะเว่ยกินอะไรก้อไม่สะใจเท่ากินวาซาบิ>_<
แล้วกลางคืนก้อไปถนนคนเดิน(เดินจิงๆ)แม่อ่ะบอกว่ามาดูเฉยๆ(ก้อแปลว่าห้ามซื้ออ่ะดิ...เบื่อว่ะ)  แต่ก้อยังดีวะมีฝรั่งหล่อให้ดูเต็มเลย....อิอิ..แล้วอิกวันก้อไปเดินซื้อของที่ตลาดวโรรสแค่เนี๊ย....มันก้อไม่ค่อยหนุกอ่ะนะแต่ก้อยังดีกว่าอยู่ที่ มอ จิงมั๊ยเพื่อนๆ...
 
 
April 05

ตามรอยเพื่อนสนิท

31 มีนา-1 เมษา 2549 
   พอคลินิกปิดเมื่อวันศุกร์ 31 มีนา ก้อไปเที่ยวใต้กันเลย...ฟิตจิงๆ...ตอนแรกกะจะไม่ไปแต่ลองขอพ่อ..ผิดคาดพ่อให้ไปแต่คงเพราะบอกพ่อว่าไปหัวหิน..ทั้งที่จิงๆไปตั้งเกาะพะงันที่สุราษฏร์โน่น...ออกเดินทาง23.00ก้อไปทั้งหมด 12 คนนั่งรถตู้ใหญ่มากเพื่อนร้องเพลงกันตลอด(คาราโอเกะ)พอตีสามมั้งก้อเดี้ยงหมด ส่วนเค้านั่งหลังแม่งไม่ได้หลับเลยคิดดูนั่งตรงล้ออ่ะกระแทกทีก้อตื่นแล่ว....นั่งรถประมาณ 12-13 ชั่วโมงก้อถึงท่าเรือที่อ.ดอนสัก เป็นท่าเรือเฟอรี่ที่จะพาไปถึงเกาะพะงัน..ตั้ง50 กิโล.นั่งเรือ3 ชั่วโมง(ไอ้ไข่ย้อยนั่งเรือหางยาวคงซัก6ชั่วโมง)หลับตลอดเลย (ชดเชยตอนกลางคืน)ส่วนเพื่อนๆมันแอบไปถ่ายรูปกันทิ้งเราหลับ..เสียดายรูปน้อยกว่าคนอื่น...พอถึงเกาะ...ดีใจโคดๆ..แต่ งงกันว่าจะไปไหนต่อดีวะเอ๋อกันอยู่พักนึงก้อตัดสินใจได้ว่าจะไปที่หาด.....(จำชื่อไม่ได้)นั่งรถไปพอไปถึงโหมีแต่ฝรั่งเลยถอยๆๆดีก่า..ตกลงกันใหม่ไป..หาดท้องนายปาน(ที่ไอ้ไข่ย้อยมันไปวาดรูปขาย) ไปลำบากมากเพราะมันอยู่คนละฟากของเกาะกะตรงที่เราลงเรือเลย..(เป็นการเดินทางที่ยาวนานจิงๆ..นี่ถ้าไม่ถึกไปไม่ถึงนะเนี่ย..ยายพยาบาลนุ้ยคงจะถึกกว่าพวกเราขี่มอไซข้ามเขาพาไอ้ไข่ย้อยไปวาดรูปหาตังที่ท้องนายปาน)สรุปนั่งเรือข้ามเขาไปจนถึงหาดท้องนายปานถึงปามาณ2-3ทุ่ม วันเสาร์ 1 เมษา จบวันแรกถึกๆของพวกเรา
 
2 เมษา 2549
   วันนี้กะจะเล่นน้ำทะเลตอนเช้าเค้าตั้งใจว่า..หกโมงจะตื่นมาเล่นน้ำทะเลเว่ยแต่...แม่งเอ๊ยฝนดันตกเลยหลับต่อ..ตื่นอิกทีก้อไปกินข้าวแล้ววางแผนเที่ยวต่อ..ไปดำน้ำดูปะการังกัน...เออๆน่าสนใจมาก(ต้องดำแหงๆเลยชั้น)แต่ก้อไป...นั่งเรือหางยาวไปดูปะการังที่หาดม้ามั้งว่ายน้ำก้อไม่เป็นดีนะที่มีชูชีพไม่งั้นอดเปี้ยวแน่...พอถึงที่โดดเลย...ตูม..น้ำเย็นมากใสมากก้มดูเห็นปลาเต็มเลยขวันจิตเห็นนีโม่ด้วยเราก้อพยายามแต่ดันเจอปลาหอยไรไม่รู้หน้าเหมือนไอ้ป้อมตลกดีมันว่ายอยู่ตัวเดียวหน้าเครียดๆปากเบินๆ...ส่วนไอ้นิตตี้มันไม่ยอมห่างจากเรือเลยเพราะมันเคยจมน้ำเลยเสียว..อ่ะเล่านินึง..ใต้น้ำที่เราดูกันส่วนใหญ่จะเป็นหินปะการัง มีดอกไม้ทะเลสีม่วง มีปลาตัวลายฟ้าเหลืองมากหน่อย ปลาเหมือนปลาจะละเม็ดก้อมี นีโม่ มีตัวนึง(ที่ขวันเห็น) ปลาไอ้ป้อมตัวนึง (หนุ่ยเห็น) มีหอยที่ตัวมันติดหินด้วยพอมันเห็นพวกเราว่ายไปมันจะรีบหดตัวเข้าไปในร่องหินที่มันอยู่..ตอนแรกเค้าตกใจเว่ย..นึกว่าไรวะเลยแกล้งนิ่งให้มันโผล่แล้วก้อแกล้งขยับตัวหอยมันก้อรีบหดอิก(หอยพูดได้มันคงด่า)..ตอนให้หนมปังปลาใต้น้ำมันแย่งกันกินกัดมือเค้าด้วย(ไอ้ปลาฟ้าเหลือง)แล้วก้อได้เวลาอันสมควรโดนเรียกขึ้นเรือไปกินข้าวที่หาดขวด (Bottle beach)..อาหารอร่อยทุกอย่างโดยเฉพาะต้มข่าไก่(อาจมีคนแอบด่าว่า..ไปถึงทะเลแต่แม่งสั่งต้มข่าไก่)อิกอย่างที่กินแล้วต้อง Recommen ไว้คือน้ำมะพร้าวปั่นหร่อยมากๆเลย....แล้วไปเที่ยวหาดไรไม่รู้มีน้ำตก(ขุ่นๆ)พี่ที่พาไปบอกว่าเดิน 15 นาทีถึงตอนแรกจะเดินแต่เพื่อนเหนื่อยเลยไปรถ..ดีนะที่ไปรถเพราะ 15 นาทีของพี่คงเท่ากับ ชั่วโมงครึ่งของพวกเราแม่งไกลเล่นน้ำตกกัน ชั่วโมงแล้วก้อเดี้ยงกลับหาดท้องนายปาน.......เพื่อนๆต่างแยกย้ายอาบน้ำ..แต่มีแจ๊ค จิน เอิง น้องไอซ์ เล่นเจ็ทสกี  เค้ากะไอ้เตียวเล่นน้ำทะเลกันต่อ(กลัวดำไม่พอ..) ด้วยความเสือกของเค้าสองคนดันแอบเห็นนังบิกินี่ดำ(คนที่คาดว่าทำอาชีพภรรยาเช่า)ยังเด็กอยู่เลย เล่นน้ำกะไอ้ฝรั่งแก่หัวเกลี้ยงๆ ตอนแรกเราก้อดูเฉยๆเปรียบเทียบว่าคนไทยกะฝรั่งใส่บิกินี่มันต่างกันเนอะเพราะฝรั่งใส่มันดูธรรมดามากแต่ถ้าคนไทยใส่มันไมดูโป๊ว๊า..เหมือนใส่ชุดชั้นในเลยอ่ะแก..(รึมันใส่ชุดชั้นในมาเล่นน้ำวะ)..ด้วยความเสือกเค้ากะเตียวก้อแอบดูต่อแล้ว..มันก้อทำท่าเหมือนจะ..จะ...นั่นแหละในน้ำเค้าไหวตัวทันเลยชวนเตียวขึ้นดีกว่า....ไม่อยาก expose sperms มันแขยงว่ะ(ไอ้บร้าเอ๊ย)...อาบน้ำเสร็จก้อไปหาข้าวกินที่หาดท้องนายปานใหญ่ (เราอยู่นายปานน้อยกันมั้ง)ดีใจมากเจอทีวีที่ร้านข้าวและไฟนีออนสีขาว เพราะทุกที่บนเกาะมีแต่ไฟส้ม และไม่เจอทีวีเลย(อึดอัดยิ่งกว่าปวดไก่อิกเมิง)...เฮ้อจบวันนี้ซะทีหนุกมากใครไม่มาเสียดายแทนเลยว่ะ
3 เมษา 2549
    วันกลับแล้วววว....ตื่นตั้งแต่ตีห้าแนะรีบอาบน้ำกันไปขึ้นรถที่รอรับไปท่าเรือพี่ขับเร็วมันส์มาก...(โหนรถเป็นชะนี..คนที่ไปจะนึกท่าออก)ถึงท่าเรือก้อซื้อเสบียงไอ้เตียวซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้ง(พูดแล้วอยากกิน)เราก้อไปขอมันกินด้วย..แอบได้ยินว่าแม่ค้าแถมข้าวเหนียวมาสามถุงเลยแอบเนียนกินด้วย...ถึงท่าเรือ...เจอผู้หญิงคนนึงรับรองถ้าใครเห็นต้องคันปาก(แบบว่าอยากเม้าท์) คือแบบห้ามปากไม่ทันเลยอ่ะ เห็นปุ๊บหันไปหาอิตุ๊กว่า"แม่งเวอร์กว่านี้มีอีกไม๊เนี่ย" ขอเรียกว่านังลิเดียละกัน...ไม่ให้เม้าท์ได้ไงวะคือนังลิเดียมันถักเปียสองข้างใส่หมวกแนวๆ ต่างหูยาวๆสร้อยต่างระดับสามเส้นเป้งๆ เสื้อชมพูแป๋นทับด้วยเสื้อคลุมสีครีมคึ่งตัวที่นางเอก Full House ชอบใส่ กางเกงห้าส่วนจิ๊ๆ รองเท้าส้นเหล็กและสูงสีขาว ข้อมือสองข้างมี นาฬิกาสีขาว และ สร้อยข้อมือ(ดีนะไม่ใส่ข้อเท้าอีก) อิกย่างคือกระเป๋าชมพูสลิ่ม โหเป็นไงล่ะเกิดมาเพิ่งเจอคนที่ประโคมแต่งขนาดนี้...รู้นะว่ามันก้อเรื่องของนังลิเดียแต่ซวยเองที่มาเจอคนขี้เม้าท์อย่างเค้าเนี่ยไม่พูดแล้วมันจะตายเลยขอบริหารปากนินึงแล้วรถตู้ก้อมารับกลับบ้านมีนุท ลงที่เพชรบุรี เอิงกะน้องไอซ์ที่สมุทรสาคร ได้กินอาหารทะเลที่นี่อร่อยมากๆๆๆๆ ขวัญกะป้อมมี่ลง กรุงเทพ สรุปรถโล่งมากแล้วก้อหลับจนถึงพิษณุโลกเลย  ตีสองพอดีคิดดูออกจากสมุทรสาคร 3 ทุ่มได้ ถึงพิดโลกตีสองพี่ขับรถเจ๋งมาก (ของเค้าดีจิงๆ)....จบซะทีการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
 
ดูรูปด้วยนะเดี๋ยวลงไว้.......นุ้ย...